Maar niet vast genoeg, want ik merk dat er iets niet in orde is.
Mijn ‘Rapid Eye Movements’ houden niet op. Doorslapen helpt niet.
Onplezierig gevoel.
Ik draai me om en om en….
 

Plotseling zit ik stokstijf in mijn bed.
Verbijstering in mijn ogen.
Wrijf mijn armen af alsof er stof op zit.

Dan dringt het tot me door!
Wat ik nooit heb gewild is nu toch gebeurd. Klauwomspanning, kaleidoscopische beelden,
Hijgend hangt hij boven mij;
Hij blij
Ik droef.

Stropdas in mijn nek.
Beeld voor beeld komt hij bij mij binnen.
Zijn hoogtepunt, mijn nederlaag.
Zijn dwang, mijn ongewilde overgave.

Als de beelden even later vervagen
Blijft er lang een bezwangerd sfeertje hangen.

Ik ben zo bang,
Dat het volgende keer een bevalling wordt