Gemakshalve

Daar lig ik dan, gemakshalve.
In vrede badend, alom verwarmd tot zwetens toe.
Paarlend kom ik tot het besef, dat de wereld niet alleen om mij draait.
Consessies moeten worden gedaan, actie ondernomen.
Het luie varken in mij beseft dat geen zaad in een dorre braambos mag worden verspild.
En dat op een vruchtbare akker zeker geen tijd verspild moet worden.
Na deze overweging wend ik mij tot kontaktadvertenties.
Weken verscheuren mijn 'jonge'mannenziel. Eindelijk een verdwaalde reactie.
Een academische trut op poten schrijft mij vol spelfouten, dat ze al iemand gevonden heeft waarmee het "clickt" (Latijn voor Clicktoris denk ik)
Wat ben ik toch een rampschrijver, dat ze niet meteen op mij clicken!
Te laat jongen, te laat.
Op internet dan?
Welke Cybertroel voelt zich nog geroepen een 57 jaar belegen nerd te plezieren?
Zal ik dan verhalen vertellen over vulkanen en exploderende meelsilo’s?
Nee, mijn ouderdom drukt rimpelig op mij neer en zielig als ik ben laat ik mijn zilveren vellen badend in zweet en bad van mij afweken, maar sta stom verbaasd als herboren Adonis met gitzwart haar en parmantig vooruitgestoken borst op om vervolgens mijn domein te veroveren.
 
Nero, die toen hij oud werd Rome in brand stak,
Ik, die toen hij oud was de stad veroverde.